Dringende boodschap!

Toilet ophouden

handig handvat

Hoe moet dat nu met het toilet aan boord?

Deze vraag hebben jullie mij gesteld en dat is dus een dringende boodschap! Die konijntjes met hun waterschapsheuvel moeten maar nog even wachten…
‘s Morgens gaan de trossen pas rond 10.00 los. Dan heb ik mijn baasje al lang uit bed gekregen, hoor! Na het dagelijkse gedoe om met een strikje het haar mooi uit mijn ogen te houden, wordt het pas echt interessant. Dan gaan we samen op jacht naar een bakker voor het dagelijkse brood. Onderweg is er natuurlijk veel te snuffelen en kan ik ook mijn gang gaan, je weet wel…
Na het ontbijt krijg ik nog even de kans om te lossen en ja, dan moet de knoop erin.
En voor de gasten? Tja, dat is een beetje anders. Die hebben niet zo’n hondenleven, hoor. Elke kajuit heeft een mensen-voorziening, met een deur ervoor tegen inkijk:
Toilet voor mensen

Badkamer #4

Enkel voor mensen….

toilet in Veurne bij het Sas

Sasstraat….

Zo heel lang moet ik me trouwens niet beheersen! Meestal komen we tussen 14.00 en 16.00 aan in de volgende haven. Dan mogen de gasten op verkenning en ik natuurlijk ook. Al moet ik zeggen dat mijn interesses naar heel andere dingen uitgaan.
Heel af en toe moeten we wel langer varen en dan wordt het ook voor een gezonde hond als ik een beetje té lang. Die knoop moet er dan echt even uit. Maar de schipper vindt dan altijd wel een plekje vlakbij een sluis of zo, om heel snel de geurvlaggen uit te zetten. Ik heb toch een lieve baas, niet?
En wat, toen ik klein was? Ja, dan kon ik natuurlijk niet zo lang wachten, hé? Maar toen had ik een soort bak met kattenkorrels en een deksel. Olga bracht me dan snel daarheen, haalde het deksel eraf, en met een beetje geluk was alles “in het bakje”. Ik kreeg dan natuurlijk een beloning! Op de duur kon ik het op commando en kreeg nog veel meer beloningen…
Nog niet zo lang geleden had ik last van… sorry dames… hmm diarree. Dat was echt vervelend. Ik zag het gras, maar we voeren er voorbij. Toen haalde Olga de bak nog eens boven en natuurlijk kende ik het commando nog. Ohhh… wat een opluchting!
En hoe ging dat met Dief, toen hij heel klein was? Die was héél koppig en volhardend. Hij wou niks met katten of bakken te maken hebben. Hij wachtte gewoon tot hij weer gras onder zijn pootjes had. Nee, alleen écht gras en niet een zode in de kattenbak, want daar trapte hij niet in!
Maar ja, een oudere “broer” moet het altijd beter doen, hé?
Zo, nu weten jullie alles over kapitein eenoog!
Zijn er nog dingen waarnaar jullie nieuwsgierig zijn? Vraag maar hoor! Tot de volgende keer…
Noty

Noty